12 Eylül gelip çattığında üç yıllık edebiyat öğretmeniydim. İstanbul Zeytinburnu İhsan Mermerci Lisesi’nde, müdür yardımcısı olarak idari görevde de bulunuyordum.

Bütün liselerin ideolojik olarak paylaşıldığı bir ortamda; İstanbul’da, o zamanın tabiriyle sağ görüşlü öğrencilerin elinde olan üç beş liseden biriydi İhsan Mermerci Lisesi. Bu günün tersine, o dönemde devrimci ya da sosyalist olma bir nevi modaydı. Sağ görüşlü, ya da muhafazakar görüşüyle mimlenen, deşifre olan öğrencilerin, sol görüşlülerin kontrolündeki liselerde okuması neredeyse imkansız gibiydi.
OKU

Ülkemizde genel geçer bir kabuldür. İnsanlar bilmedikleri konular hakkında ahkam kesmeyi çok severler. Son iki aydır 4+4+4 tekerlemesi ile yatıp kalkıyoruz.

Aslında bahsedilen konu bir eğitim meselesi. Bakıyorum televizyon ekranlarına . Eğitimcilerin dışında herkes konu hakkında bir şeyler söylüyor. Meclis koridorlarında koca koca adamlar birbirlerinin gırtlaklarına sarılıyorlar.
OKU

Suriye olayları tüm hızıyla dünya gündemini meşgul etmeye devam ediyor. Esad ordusunun Suriye’de her gün işlediği cinayetlerin görüntüleri evlerimize ulaşıyor.

Suriye konusunda her gün farklı yazılar okuyorsunuz…

Bir farklı yazı başlığı da bizden…

Suriye Çerkezleri!
OKU

Hükümetin başlatmış olduğu demokratikleşme hamleleri, kör topal da olsa yürüyor gibi görünüyordu. Son üç yılda dokunulmaz gibi görülen ve tabulaştırılan bütün cepheler bir bir çöküyordu. Türkiye her zaman söylenen, ama bir türlü görünür olmayan derin devlet ile hesaplaşıyordu.

Ne yalan söyleyeyim ben de büyük bir heyecan ile yapılan hamleleri bir yandan alkışlıyor ve olanca gücümle destek çıkıyordum. Bir taraftan da; derin devlet denen mekanizma bu kadar kof mu? Bunun ardından bir şey çıkmasın endişesi de taşımıyor değildim.
OKU

Şu CHP ilginç bir parti. Her söyleminde cumhuriyetin kurucusu olduğunu söyler; ardından ilave ederek, partinin kurucusunun Atatürk olduğunu da söylemeyi ihmal etmez.

Yaklaşık on bir sene sonra da, cumhuriyetin kuruluşunun yüzüncü yılını idrak edeceğiz. Aradan geçen yüz sene, cumhuriyet rejiminin değerlendirilmesi için yeterli bir süreçtir. Tarihçilik ve objektif değerlendirme için, yüz yıllık bir zaman dilimi genel geçer bir kuraldır.
OKU

22 Eylül Perşembe günü ünlü romancı Cengiz dağcı, Londra’daki evinde hakkın rahmetine kavuştu.

Ben sandım ki bütün televizyonlar bu ölüm olayını, yayınlarını keserek vermeseler bile, en azından alt yazılarında FLAŞ FLAŞ başlığı altında duyururlar. Ne gezer…

Ölüm olayının duyulması bile çok dramatik oldu. Dağcı’nın İngiltere’de yaşayan oğlunun tanıdığı bir Türk gazetecisine, ölüm olayını haber veren bir mail atması ile basınımızın olaydan haberi oldu. Maazallah Cengiz Dağcı, Polonya’lı Katolik eşinin dinini seçen oğlu ve kızının hassasiyetleri olmasa belki de Katolik usullerine göre defnedilecekti.
OKU

Bilmem farkında mısınız, son zamanlarda Türkiye gündemi, terörü saymazsak, (yıllardır devam ediyor) dış politika haberleri ile dolup taşıyor. Başbakanımızın çeşitli platformlarda yaptığı konuşmalar sadece bizde değil, bütün dünyada geniş yankı buluyor.

Bazılarımız nedense bunu anlayamıyorlar. Yıllardır içlerinde taşıdıkları aşağılık kompleksinden bir türlü kurtulamadılar. Oysa çok değil bundan yüz, ya da yüz yirmi sene önce, Osmanlı devleti o hasta haliyle bile dünyanın en büyük beş ülkesi arasında yer alıyordu.
OKU

Pazar günü öğle namazında Fatih Camiindeydim. Zeytinburnu’nda Rus ajanları tarafından şehit edilen üç Çeçen kardeşimizin cenazesindeydim.

Zeytinburnu’nda işlenen son cinayetler adeta davul çala çala geldi. İstanbul’da daha önceleri de dört Çeçen mücahit şehit edilmişti. Sıranın Berkhan Musayev (Hamzat) ve arkadaşlarına geldiği belliydi. Hamzat, Rüstem ve Zavur İstanbul’da barınan, sayısı yüz aileyi geçmeyen Çeçen mültecilerin bilinen önderleriydi.
OKU

Türkiye, içinde yaşadığımız günlerde, çok önemli tarihi bir süreçten geçiyor. Tarihin kırılma noktası olarak tabir edilen bazı dönemler vardır. İşte bu gün böyle bir süreci yaşıyoruz.

Ortadoğu ve Afrika’da “Arap Baharı” olarak tabir edilen demokratik taleplerin dillendirilmeye başlamasında Türkiye’nin etkisini hiç kimse göz ardı edemez. Yıllarca diktatörler tarafından yönetilen bu ülke halkları, Başbakanımızın ” One Minute” çıkışından sonra Türkiye’yi başka bir gözle görmeye başlamışlardır.
OKU

Son günlerde artan PKK eylemlerini hayretle karşıladığımı söyleyemem. Otuz yıla yaklaşan PKK terörünün dillendirdiği, istismar ettiği sorunların en fazla çözüme kavuşturulduğu, ya da çözülme konusunda iyi niyet gösterildiği bu dönemde, bu olayların tırmanmasının başka bir izahının olması gerekir.
OKU